Category Archives: Piteous

All things past 1

Οι γονείς μου αναφέρουν συχνά το γεγονός πόσο προσηλωμένος ήμουν στην οθόνη της τηλεόρασης όταν για πρώτη φορά έβλεπα τους The Doors του Oliver Stone. Θα πρέπει να ήμουν οχτώ ή εννέα χρονών γενικά (που να θυμάμαι άραγε;) αλλά έκτοτε … Continue reading

Posted in Piteous | Leave a comment

Scale on time encrusted

Ο περσινός Αύγουστος διήρκησε τρία χρόνια. Θυμάμαι τον Κώστα Δ. να μας λέει να κάνουμε υπομονή και πως ο Σεπτέμβριος θα μας αποζημιώσει στο έπακρο. Και είχε δίκιο. Ο ένατος μήνας ήταν τόσο ποιοτικά ξεκούραστος που στην ουσία ξεχάσαμε κάθε … Continue reading

Posted in Piteous | Leave a comment

Happy birthday 2U

1 – Ο άλλος θέλει να μιλήσουμε σοβαρά και η αγαπημένη του μπάντα είναι οι Rolling Stones 2 – Κρίμα που το τέλειο lead θέμα του Late November γαμιέται από την εκνευριστική φωνή του David Surkamp 3 – Δεν υπάρχουν … Continue reading

Posted in Piteous | Leave a comment

Συγχαρητήρια εαυτέ

Είμαι σε ένα μπαρ με 13 γνωστούς θαμώνες και δεν μου μιλάει κανένας (ξενοφοβικός, κρυφοφασίστας, ρατσιστής και ομοφοβικός) απ’ αυτούς. Αισθάνομαι λίγο πιο σπουδαίος απόψε.

Posted in Fucked F, Piteous | Leave a comment

Vegetarian my ass

Έλα, ας τελειώσει το αστείο αυτό. Αν είναι να θίγεσαι με την κακοποίηση, μη δηλώνεις vegeterian, και μην προσπαθείς να δικαιολογήσεις το καλό που κάνεις στο σώμα σου μην τρώγοντας κρέας. Αλλά τυριά, γάλατα, γλυκά πάσης φύσεως κι άλλες τέτοιες … Continue reading

Posted in Agnostic, Piteous | Leave a comment

Gonz in NYC

Posted in Piteous, Respite | Leave a comment

Σωριαζόσαστε

“Εντάξει”. “Εντάξει”. “Εντάξει”. Είμαι το γλοιώδες πρόσωπο του συμβιβασμού. Οι λέξεις μου είναι ασθενικές και ζητάνε να αυθαδιάσουν. Παράδοξος κλόουν. Φοράω το γέλιο του Steve Buscemi.

Posted in Piteous | Leave a comment