Vibe #20

Αν και το πρόσφατο Love & Hate είναι κατά πολύ καλύτερα στημένο στον τομέα της σύνθεσης, το ντεμπούτο του Michael Kiwanuka διαθέτει κάτι μαγικό στην εκτέλεσή του. Ιδιαίτερα το πρώτο μισό του δίσκου φλερτάρει με μια Nick Drake χροιά  (εποχής Bryter Later) κι έτσι ακούμε folk τζούρες εκτός του εμμονικού Sam Cooke-ικού μοτίβου που αναπαράγει πανέξυπνα ο Βρετανός αυτός καλλιτέχνης.

Το Unholy Exaltation of Fullmoon Perversity των μακάβριων Weregoat είναι η επιτομή του old school death/black metal. Στηρίζεται στις early Possessed διδαχές, την πρωτόγονη ηχογράφηση και την βία της ηχητικής τέχνης. O doom θρήνος που ξεσπά ενίοτε συντελεί σαφώς στην ζητούμενη φρικαλεότητα και το απαραίτητο σκοτάδι του είδους. Σύντομο, σαρωτικό, λυτρωτικό.

Στο Sans Fusils, Ni Souliers, à Paris η Καναδή Martha Wainwright αποτίει φόρο τιμής στην Γαλλίδα τραγουδίστρια Èdith Piaf. Επομένως η φάση είναι cabaret chansons με αυτοβιογραφικό χαρακτήρα και θλιμμένη διάθεση. Ωραίο αποτέλεσμα μιας και η Martha τραγουδά φυσικά στη μητρική της γλώσσα και διαθέτει ωραία φωνή. Για τύπους που τους αρέσει να πιουν ένα ακόμα κρασί στο σούρουπο.

Αν οι The War on Drugs αποφάσιζαν να αποδομήσουν τα τραγούδια του τελευταίου δίσκου τους κι πρόσθεταν λίγη chamber pop ή folk τότε θα ακούγονταν ακριβώς όπως οι Timber Timbre (προέλευση από Καναδά) στο τελευταίο Sincerely, Future Pollution. Το γούστο μου διέκρινε κυρίως μετριότητες με τα singles Velvet Gloves  & Spit και Sewer Blues να ξεχωρίζουν άνετα από τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου.

Advertisements
This entry was posted in Agnostic and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Stimulus Head

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s