Vibe #11

• Μόλις αξιώθηκα να ακούσω το Thus Spake Babalon… EP των Nornahetta και ηττήθηκα από την φρικιαστική ατμόσφαιρά του πάραυτα. Τους κατατάσσω άνετα μες στα αγαπημένα μου acts του απόκοσμου αυτού νησιού αλλά και γενικότερα. Black metal, ψυχρό και στοιχειωμένο.
• Μια Uriah Heep/Deep Purple χροιά διακατέχει τα αυλάκια του ομώνυμου άλμπουμ των Morning Dew οι οποίοι κάποτε κυκλοφόρησαν αυτό το διαμαντάκι psych rock μουσικής. Σαφώς περισσότερο οργανικοί και θερμοί σε σχέση με την ξινίλα των DP. Ακούστε το Upon Leaving π.χ. και θα βρείτε τη μισή αλήθεια νεότερων μπαντών όπως οι Firebird.
• Ωραίο punk/emo από τους MeAndGoliath στο New Songs του 2014. Τρία μικρά τραγούδια με προφανές ενδιαφέρον, πέραν του κιθαριστικού, το vocal exchange με έντονο συναίσθημα. Έχετε ακούσει πολύ καλύτερα στο είδος πάντως.
• Απορίας άξιο πως κατάφερα να χωρέσω στο πρόγραμμά μου το ambient/σύγχρονο κλασσικό Lux Vivens με τραγούδια γραμμένα από τον Hildegard von Bingen, ερμηνευμένα από την αιθέρια φωνή της Jocelyn Montgomery (πλέον Jocelyn West) και με παραγωγή από τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ David Lynch. Ναι, τον γνωστό. Είχα να το ακούσω τουλάχιστον 15 χρόνια αυτό. Όσοι γουστάρετε Dead Can Dance συνίσταται ανεπιφύλακτα.
• Αν σκεφτεί κανείς τη χρονολογία κυκλοφορίας του (1991) τότε το 0+2=1 των Nomeansno διεκδικεί βραβείο υπερ-νεωτερισμού. Κάθε τραγούδι εδώ μέσα είναι απλά φανταστικό. Ξεχωρίζω μετά βίας το εθιστικό Everyday I Start to Ooze και το Faith No More-ικό έπος του I Think You Know. Κάντε στον εαυτό σας τη χάρη και ακούστε το.

Advertisements
This entry was posted in Agnostic. Bookmark the permalink.

Stimulus Head

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s