Vibe #5

AndreaSchroeder_byEricKlitgaard_kleinΈνα ουσιαστικά ασήμαντο άλμπουμ κυκλοφορεί από την Andrea Schroeder με τίτλο Where the Wild Oceans End. Μουσικές για τα γούστα του Κοκκινόπουλου και τις αδιάφορες σειρές που κυκλοφορεί κατά καιρούς τύπου Κόκκινη Εντολή του 73ου Νόμου. Η αλήθεια είναι πως η ευαίσθητη πλευρά του άλμπουμ προσπαθεί να πιάσει (στο θηλυκό του) μια Cohen-ική χροιά αλλά το αποτέλεσμα χωλαίνει τόσο που καταντά υπερβαρετό. Η μελαγχολική του φύση και η υποβόσκουσα κατήφεια δε μπορούν να με πείσουν για την ποιότητα των ασμάτων. Τα πράγματα γίνονται λίγο ενδιαφέροντα στο μικρό σε διάρκεια The Rattlesnake όπου ο ήχος της ηλεκτρικής κιθάρας αλλάζει το mood της σύνθεσης. Μια δουλειά που μπορείτε να προσπεράσετε δίχως τύψεις.

Αν και μακριά από τα δαιδαλώδη ελληνόφωνα albums των Λήθη καιAntimob, οι CFS κυκλοφόρησαν πέρυσι ένα αξιόλογο HC/Punk δισκάκι με τίτλο Enough is Enough. Πιο “εφηβικό” στη σύλληψή του, διαθέτει μια πολύ καλή παραγωγή DIY χαρακτήρα (σαφώς) και αρκετά καλές συνθέσεις με τα Eviva, Ζώντας Ασφυκτικά και Αδράνεια να ξεχωρίζουν. Το ύφος τους είναι ανεπιτήδευτο και προκύπτει τελείως φυσικά, πράγμα που αυξάνει την καύλα της φάσης. Οι οπαδοί του είδους μπορούν να τσεκάρουν άφοβα. Εξάλλου μιλάμε για μια κυκλοφορία με έξι μόλις κομμάτια που δεν πρόκειται να κουράσουν κανέναν.

300x300Οι Cloud Nothings είναι μια μπάντα που έμαθα στο προηγούμενο άλμπουμ τους και που δεν μου άρεσαν καθόλου. Στο νέο Here and Nowhere Else δισκάκι τους έχουν μια πιο θετική διάθεση, ελαφρο-punk ύφους με όμορφες κιθάρες και εκτελέσεις. Τα νέα τραγούδια κυλούν ομαλά και αυτό κάνει τον δίσκο ιδιαίτερα ευχάριστο στην ακρόασή του. Η γνώμη μου δεν έχει αλλάξει και τόσο γι’ αυτούς και συνεχίζω να μην τους θεωρώ κάτι συνταρακτικό. Παρ’ όλα αυτά θέτουν σοβαρή υποψηφιότητα για τη σύνθεση του τραγουδιού της χρονιάς που διανύουμε με το άσμα που ακούει στο όνομα Pattern Walks. Πρόκειται για ένα περιπετειώδης τραγούδι που μπορεί να ξεχωριστεί από “τρία μέρη” με τα δύο τελευταία να έχουν μια τέλεια post-punk κατάληξη. Αν γράφανε αυστηρά τέτοια καλούδια θα ήταν μια από τις αγαπημένες μου μπάντες άνετα. Μόνο και μόνο γι’ αυτό αξίζει κανείς να ασχοληθεί μαζί τους.

33688_photoΤα έξι χρόνια προσμονής άξιζαν κάθε δευτερόλεπτο που πέρασε όταν μιλάμε για το δεύτερο full-length των Dead Congregation. Το Promulgation of the Fall είναι ήδη κλασσικό στα αυτιά μου και πανάξιος διάδοχος του τρομακτικού ντεμπούτου της μπάντας. Εδώ μέσα τα πράγματα έχουν γίνει λιγότερο σκοτεινά αλλά πολύ πιο άμεσα όσον αφορά την επιθετικότητα της μπάντας. Από την εισαγωγή του Only Ashes Remain ξέρεις ότι δεν πρόκειται να απογοητευτείς. Κάθε τραγούδι του δίσκου διαθέτει riffs που μένουν στην ιστορία. Η νοοτροπία είναι και πάλι old school με όλες τις Immolation και Incantation καταβολές της μπάντας να έχουν ενσωματωθεί μέσα της σαν να μην υπήρξαν ποτέ οι αναφερόμενοι θρύλοι της σκηνής. Ακούστε το απειλητικό doom σκάσιμο του ομώνυμου τραγουδιού, το riff που σκάει στα πρώτα δευτερόλεπτα του Nigredo, το παράφρον στροβίλισμα του Schisma. Ουσιαστική έμπνευση από την καλύτερη death metal μπάντα των καιρών μας. Η μουσική είναι εξ’ ολοκλήρου γραμμένη από τον frontman Αναστάση και του δίνεται τεράστιο credit για όλες αυτές τις ιδέες. Άξια αναφοράς είναι τα leads του δίσκου με τα liner notes να υπογραμμίζουν ποιος παίζει τι κάθε φορά. Μιλάμε για άλλης εποχής καύλες. Στιχουργικές συμμετοχές αυτή τη φορά βρίσκουμε ξανά από τον Ketola (που είχε αναλάβει προηγούμενα artworks του γκρουπ) και τον Haasiophis των τρομερών Antediluvian. Ανίερες συμπράξεις, άπταιστο αποτέλεσμα. Προσκυνήστε τους!

1525671_637212459651589_1953595439_nΆλλο ένα άλμπουμ που άκουσα το τελευταίο διάστημα είναι το Interpenetrating Dimensional Express των Desmadrados Soldados de Ventura. Πρόκειται για ένα δίσκο τεσσάρων συνθέσεων με μέση διάρκεια 21 λεπτά το κάθε τραγούδι. Το ύφος τους είναι ορχηστρικό με μια θηλυκή συμμετοχή στη φωνή διάσπαρτα μες στο άλμπουμ. Ο δίσκος είναι ένα psych rock διαμαντάκι που αν διαρκούσε λίγο λιγότερο θα τον απολάμβανα ακόμα περισσότερο. Το αίσθημα του jamming είναι περισσότερο από απλά εμφανές εδώ μέσα. Χωρίς φανφάρες η ουσία της μουσικής τους είναι μια κεντρική ιδέα που αναπτύσσεται αργά μέχρι να καταλήξει στα ανάλογα crescendos. Πρωταγωνιστικό ρόλο στο όλο εγχείρημα έχουν οι κιθάρες (βεβαίως βεβαίως) που παίζονται με πλήρη θέρμη και πυγμή. Το rhythm section είναι επίσης στοιβαρό και θυμίζει acts των late 60s/early 70s. Όλα αυτά ντυμένα με μια κατάλληλη παραγωγή στον ήχο που υποστηρίζει τις πολυσχιδείς συνθέσεις της μπάντας. Αν λησμονείτε τα ορχηστρικά “χασίματα” των The Mars Volta και κυρίως όλους τους ήρωες που τους επηρρέασαν, τότε ίσως εδώ να βρείτε το άλμπουμ της χρονιάς για εσάς.

untitledMac DeMarco και Salad Days. Άλμπουμ-αδυναμία. Μικρές μελωδίες που ενώθηκαν για να σχηματίσουν ένα όμορφο ορχητρικό παζλ καλοκαιρινής διάθεσης και ηλιόλουστης υφής. Ο τόνος νοσταλγίας φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει από ένα δίσκο με τίτλους όπως Blue Boy, Let Her Go και Goodbye Weekend. Τα χρώματα είναι vintage, τα παντελόνια blue jeans και οι μπλούζες ριγέ (στο οριζόντιο). Το μαλλί χρυσαφί, μπουκλέ και καπελάκι. Παπούτσια δεν υπάρχουν. Άλλωστε βόλτα στην παραλία είσαι…

Rosenkopf-June-2012Το προ διετίας, ομότιτλο άλμπουμ των Røsenkopf είναι τόσο εμπνευσμένο που προσβάλλει κάθε γούστο. Μιλάμε για ένα ανυπέρβλητο διαμάντι που περιέχει έξι ισάξια σε ποιότητα τραγούδια με τον θεό drummer να κλέβει την παράσταση. Ακούστε το Heed ή το Human Love Song για να πειστείτε περί τίνος πρόκειται. Αν το είχα ακούσει έγκαιρα θα το είχα κοτσάρει περήφανα στην top λιστάρα μου με τα της χρονιάς εκείνης. Δεν θα βρείτε κανένα συγκεκριμένο είδος μες στις δηκτικές συνθεσάρες τους. Γενικώς πρόκειται για ένα δίσκο που θα μείνει εσαεί στα ηχεία μου. Σπεύστε!

Θα τελειώσω την ανάρτηση απλά αναφέροντας κάποιους επιπλέον δίσκους που άκουσα (ή ξανάκουσα) και που δεν βρήκα κανένα ενδιαφέρον σε αυτούς:

AMORPHIS – Circle
BARONESS – Blue Record
EARTHSHIP – Iron Chest
HACRIDE – Back to Where You’ve Never Been
LONG DISTANCE CALLING – The Flood Inside
MOUTH OF THE ARCHITECT – Dawning
ROSETTA – The Anaesthete
THE PSYKE PROJECT – Dead Storm
YEAR OF NO LIGHT – Tocsin

Advertisements
This entry was posted in Agnostic. Bookmark the permalink.

Stimulus Head

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s