I won’t suffocate in a hollow voice

Phiomegatauomicrongammarhoalphaphi3AF0alpha0312_zpsc1dd3beeΕίπα ότι δεν θα πάω για καφέ αυτό το μεσημέρι. Είχα μόλις μπει στο διαμέρισμα που μένω. Ήμουν έξω για αρκετή ώρα και έτρεχα στο γρασίδι με τον Ρούμι. Όταν ήρθε το μήνυμα ήμουν στο κρεβάτι αγκαλιά με τον υπέροχο αυτό σκύλο και αυτός είχε μόλις κοιμηθεί και ροχάλιζε. Τις τελευταίες μέρες κάθομαι συχνά και τον παρατηρώ όταν κοιμάται. Όταν βλέπει όνειρα είναι συναρπαστικός. Κουνάει την ουρά του πέρα-δώθε, τα Phiomegatauomicrongammarhoalphaphi3AF0alpha0308_zps3224de23μικρά ποδαράκια του παρασύρονται στον σπαστικό ρυθμό των μυών τους, κάνοντας ένα πράγμα σαν διστακτική κίνηση. Πολλές φορές ανοιγοκλείνει τη μουσούδα του. Αναρωτιέμαι τι μπορεί να βλέπει στον ύπνο του. Τσαμπουκαλεύεται -και καλά- αλλά είναι τόσο χεστράκος που ξεσπάς σε γέλια όταν αρχίζει να γρυλίζει. Υπέροχος, απλά. Η αίσθηση είναι ακόμα καλύτερη από αυτές τις στιγμές που νιώθεις ότι είσαι ο μοναδικός άνθρωπος πάνω στον πλανήτη γη. Όλες οι στιγμές μαζί του είναι πραγματικά ΜΑΖΙ του. Όλη αυτή Phiomegatauomicrongammarhoalphaphi3AF0alpha0314_zps226ef0cdη ανιδιοτελής αγάπη που κρύβει, η φροντίδα που ζητάει χωρίς να σου σπάει τον πούτσο, η χαρά που προσφέρει. Ο Ρούμι είναι ένα από ζωντανά θαύματα της φύσης. Σαν το ηλιοβασίλεμα που κοιτάς τις πρωινές ώρες του καλοκαιριού σαν σταθείς στο κέντρο της μεδουσιακής Βοϊδοκοιλιάς, ιδιαίτερα μετά από ένα γερό hangover, σαν τον Nick Drake στα ακουστικά σου ενώ κοιμάσαι σε ένα θάλαμο με άλλους ογδόντα ξένους τύπους, το Phiomegatauomicrongammarhoalphaphi3AF0alpha0309_zps482a95b5τσιγάρο που καπνίζεις πάνω στο βουνό ακούγοντας τον απόηχο των νυχτερινών clubs λίγα μέτρα κάτω από τα πόδια σου, το βραδινό μπάνιο στη θάλασσα μακριά από κάθε στολισμένο βλέμμα της εποχής, το νερό που ρίχνει ο πατέρας μου λίγο πριν τη δύση του ήλιου στα λουλούδια του σπιτιού, ο αχνιστός καφές του την αυγή, ο νέος δίσκος που αγόρασες, ο Leonard Cohen…

Αναφώνησε κάποιος ότι δεν θέλει σκυλιά μες στο σπίτι του. Για διάφορους λόγους.

  • Αφήνουν τρίχες π.χ. Το ίδιο κάνει και αυτός όταν φροντίζει τόσο επιμελώς και καθημερίνά το μούσι του. Κατ’ αρχήν, ασχολείται με τρίχες (κάτι τραγικό εξ’ αρχής). Τα κομμένα του μούσια μένουν στο νιπτήρα του μπάνιου και μερικά πέφτουν στο πάτωμα. Ποτέ δεν τα σκουπίζει.
  • Τα σκυλιά επίσης κατουράνε όπου βρουν. Ο Ρούμι είναι ένα κουτάβι που πριν λίγο έγινε πέντε μηνών και έκανε όλο αυτο το διάστημα αξιόλογες προσπάθειες στο να κατουράει πάνω στις στρωμένες πάνες του. Το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό αν αναλογιστεί κανείς ότι οχτώ στις δέκα φορές θα κατουρήσει πάνω στην πάνα και δύο εκτός (πιθανώς και από σπόντα). Ο συγκεκριμένος τύπος ανήκει στο έλλογο ανθρώπινο είδος και ο στόχος της συγκεκριμένης ανάγκης του είναι να σημαδεύσει μέσα στη λεκάνη τα κάτουρά του. Κυρίως εκεί πέφτει η μεγαλύτερη ποσότητα αλλά πάντα θα πιτσιλίσει το στεφάνι της λεκάνης, αφήνοντας πολλές φορές γενέες στάμπες του κίτρινου υγρού του πάνω του. Αποτέλεσμα; 100% αποτυχία.
  • Τα σκυλιά επίσης χέζουν. Ναι, χέζουν. Αν δεν φροντίσεις να τα βγάλεις μια βόλτα θα χέσουν αναγκαστικά μέσα στο σπίτι. Ο Ρούμι το έκανε κάποιες φορές και προσπάθησε να τα κρύψει, είτε σκάβωντας το πλακάκι, είτε προσπαθώντας να τα απομακρύνει. Είναι ζώο. Με κάποιο ίχνος συνείδησης. Ο συγκεκριμένος τύπος είναι από αυτούς που αφήνουν πάντα σκατά στον πάτο της λεκάνης και δε νοιάζεται να τα καθαρίσει. Όταν μετακομίζετε και πηγαίνετε σε σπίτια όπου οι λεκάνες έχουν γεμίσει μπουρί δεν είναι λόγω χρόνιας χρήσης. Είναι εξ’ αιτίας τέτοιων «καθαρών» πλασμάτων σαν τον αναφερόμενο τύπο.
  • Ο Ρούμι, λέει, μυρίζει. Ειδικά το στόμα του. Ναι, μυρίζει. Τα σκυλιά δεν κάνουν τόσο συχνά μπάνιο, δεν έχουν πόρους στο δέρμα και η μυρωδιά που βγαίνει από το στόμα τους είναι εξ’ αιτίας της στέρεας τροφής τους. Αν μπορούσες να μυρίσεις τις βγαλμένες κάλτσες σου, το μαυροσταμπαρισμένο σώβρακό σου στα άπλυτα, το ιδρωμένο σου δέρμα που αναμιγνύει λίπος, ακινησία και ότι σάπιο καταβρόχθισες την εκάστωτε ημέρα θα καταλάβαινες ότι ούτε εσύ είσαι υποφερτός για τον περίγυρό σου.Λέω εγώ τώρα…

Phiomegatauomicrongammarhoalphaphi3AF0alpha0286_zps67f75cbcΠερί ζώων η συνέχεια και συγκεκριμένα στο σπίτι του Γιάννη και της Μαρίας από όπου και προμηθευόμαστε συχνά-πυκνά κρασί παραγωγής τους (εξαιρετική ποιότητα σε κόκκινο και ροζέ), κανά μπρόκολο, κανά λάχανο και τέτοια καλούδια γενικά. Τη ζήλεψα τη φάση τους. Δεν είμαι νεο-χίπης, τίποτα από όλα αυτά τα δήθεν σκατά πράγματα, ούτε και φέρω κανά μοναχικό απωθημένο. Σκυλιά, γατιά, η Κλημεντίνη, εργαστήρια, κήποι και δύο άνθρωποι που σου μιλάνε με πράο τόνο φωνής είναι αυτά που ζήλεψα -και το λέω όσο καλοπροαίρετα δεν φαντάζεστε.

Κατά τ’ άλλα, με τα παιδιά από Gomgoma συνεχίζουμε αργά και σταθερά να χτίζουμε το νέο υλικό για το πρώτο full-length. Το παλιότερο υλικό μας έχει ήδη ηχογραφηθεί και κάποια στιγμή θα κυκλοφορήσουμε κάποιο ΕΡ λογικά. Μπορέι να καβατζώσουμε κανά τραγούδι για κανά split. Θα δείξει. Είμαι περίεργος να δω τις αντιδράσεις του κόσμου που μας έχει παρακολουθήσει όλο αυτό το διάστημα όταν ακούσει τις νέες συνθέσεις. Το σίγουρο είναι ότι ξεφύγαμε πολύ πλέον από το sludge, με το είδος να παρίσταται σαν σπόντα μες στα κομμάτια. Όλες οι επιρροές πάντως είναι εμφανείς. Σε μας τουλάχιστον. Ακούσαμε κάποια κοινά πράγματα το τελευταίο μακρύ διάστημα απ’ ότι φαίνεται.

Playlist ημερών:
Tom Waits – The Heart of Saturday Night
Tom Waits – Nighthawks at the Dinner
Tom Waits – Small Change
Tom Waits – Rain Dogs
Tom Waits – The Asylum Years
Tom Waits – Bone Machine
Tom Waits – Alice
Tom Waits – Blood Money

…συν κάποια black metal classics στο ενδιάμεσο.

Advertisements
This entry was posted in Piteous, Respite. Bookmark the permalink.

Stimulus Head

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s