Introduce the parasite to catastrophe

Το σώμα μου δεν είναι ολομεταβολικής φύσης. Κοινώς, φάσκω και αντιφάσκω. Δεν ξέρω αν θα επιστρέψω για ακόμα μια φορά στα παλιά. Στην ισόγεια λακκούβα που ζω πάντως, παραμένω καλά κρυμμένος. Έξω υπάρχει πόλεμος. Φανερά πλέον. Αποτίοντας φόρο τιμής στον πρώτο γνωστό πεσόντα της νέας αυτής εποχής, ξαναξεκινώ από εδώ αυτή τη φορά. Δεν είμαι υπέρ πολιτικών ιδεολογιών. Ποτέ δεν ήμουν. Γνωρίζω μόνο τα όριά μου κι αυτά σταματούν λίγα βήματα πριν τους πρόποδες του φασιστικού βουνού που κρύβει κάθε φως. Γι’ αυτό είμαι σίγουρος. Δεν πρόκειται να διαφέρω. Είμαι χρόνια καθηλωμένος και αυτή είναι άλλη μια αλήθεια. Η δική μου επανάσταση είναι ασθενική και συνήθως ομοιόχρονη με ότι με θίξει. Δεν προλαβαίνω τίποτα. Δεν ενδιαφέρθηκα να προλάβω βασικά. Ούτε όσα αφορούσαν τον ίδιο μου τον εαυτό. Η τάση παλιννόστησης μέσα μου συνεχίζει να υπάρχει. Ακόμα ψάχνω το δικό μου σπίτι. Πρέπει να τα βρω μ’ εμένα πριν απ’ όλους τους άλλους.

o-mixaloliakos-xanei-ton-elegxo-tis-xrusis-augis

Έχω κάνει πολλά και διαφορετικά ξεκινήματα εως τώρα. Κάποτε ξανάρχισα τη ζωή μου απ’ τα χαμηλά στρώματα, μαζεύοντας αποτσίγαρα απ’ τα πεζοδρόμια. Τότε ζούσα χωρίς ρεύμα και νερό. Εκείνη η μακρά περίοδος μοναξιάς μ’ έκανε να συνειδητοποιήσω ότι δεν είμαι πρόθυμος ν’ ακολουθήσω τον ελιτιστικό βίο μιας σύγχρονης κοινωνίας. Έχω γενικά κλειστεί έκτοτε και τα πάντα μου διαφεύγουν. Το τι προφέρουν δεκάδες χείλη κυρίως. Δεν έχω διάθεση να εκμεταλλευτώ τα κενά μέσα μου. Δεν ρισκάρω και αυτή η κατάσταση συνεπάγεται μια τρομακτική αδράνεια.

Έμενα τότε στο ασφυκτικό διαμέρισμα της Κριεζή δίχως ρεύμα για 14 συνεχόμενους μήνες. Αγόραζα κάτι μεγάλα κεριά απ’ το περίπτερο στην πλατεία του Αγίου Νικολάου για να φωτίζω τις νυχτερινές επισκέψεις μου στην τουαλέτα. Είτε για χέσιμο, είτε για να ξεράσω το αλκοόλ της νύχτας υπό το ισχνό, τρεμάμενο φως του άσπρου κεριού που ξεπρόβαλλε πάνω απ’ το ποτήρι και γέμιζε με τη λιωμένη του σύσταση κάθε επιφάνεια. Παντού κερί. Παντού.

Η κλασσική κιθάρα ήταν το μόνο που μου έκανε παρέα τότε. Η δαιδαλώδης κλάση αυτού του οργάνου. Και τα μυστικά της νύχτας. Αυτά! Οι ψίθυροι έξω απ’ την πόρτα μου. Οι βουβές συνθέσεις για τους Ibextol που ακόμα δεν έχουν ηχογραφηθεί. Και τα κείμενά τους. Of Slumber and Muttered Incantations. Age of the Hemic. Naassene Psalm. Liturgi. Και άλλα. Αρκετά ακόμα. Σπουδαίες στιγμές.

Ξάπλωνα στο κρεβάτι με την πρώην κοπέλα μου και είμασταν οι μοναδικοί άνθρωποι πάνω στον πλανήτη γη. Δίχως να μας αποσπάει τίποτα. Η τηλεόραση κλειστή. Χωρίς καν το κόκκινο φως του standby. Καμιά κενή στιγμή. Κάναμε έρωτα στο ημιφώς, χαζεύοντας το τίποτα, αλώβητοι απ’ τη σιωπή. Ένας αέναος κύκλος ουσίας. Χωρίς προοπτική. Χαρούμενος.

«Ρε συ, ακόμα ζεις χωρίς ρεύμα και νερό;», είχε ρωτήσει ο Ανδρεάς. «Ναι ρε», απάντησα. «Μαλάκα μου, αυτό είναι brutal, όχι μαλακίες», σχολίασε. Η αντίληψη των αμύητων.

1238233_502019893214766_106064848_nΑυτό το blog είναι κάτι νέο. Χωρίς διαύγεια. Υποθέτω ότι θα συμπεριλάβει μέρος του εαυτού μου Ή πολλά μέρη μαζί. Το δύστηνο Def Lines θα παραμείνει χωρίς δράση. Τέλος εποχής. Από εδώ θα συνεχιστεί η κληρονομιά του με ασαφή δομή. Η αγάπη μου για τη μουσική άλλωστε όχι μόνο έπαψε αλλά αυξήθηκε επικίνδυνα. Όσο συνεχίζω να ξεφτίζω λοιπόν, θα ψάχνω το δικό μου σπίτι. Μέχρι να μείνω. Κάπου.

Advertisements
This entry was posted in Fucked F, Piteous. Bookmark the permalink.

Stimulus Head

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s